<\/p>\n\n\n\n
Mieli\u015bmy troch\u0119 obaw przed wyruszeniem na Rota Vicentina w Portugalii, a dok\u0142adniej – na jej fragment zwany Drog\u0105 Rybak\u00f3w. Jak to zwykle podczas w\u0119dr\u00f3wki morskim wybrze\u017cem: idziemy wierzcho\u0142kiem klifu, schodzimy w d\u00f3\u0142 do wioski lub miasteczka, a potem zn\u00f3w do g\u00f3ry, cz\u0119sto po stromych \u015bcie\u017ckach. Do tego wiemy, \u017ce \u015bcie\u017cki na klifach pokryte s\u0105 grz\u0105skim piaskiem. Plecaki dosy\u0107 ci\u0119\u017ckie, bo niesiemy namiot, materace, \u015bpiwory.<\/p>\n\n\n\n
W przededniu wyj\u015bcia na tras\u0119 trafiamy na rynek Lagos, gdzie produkuj\u0105 si\u0119 uliczni arty\u015bci. Solista \u015bpiewa piosenk\u0119 jakby specjalnie do nas skierowan\u0105: „Who says you can’t do it?” – „I kto m\u00f3wi, \u017ce nie mo\u017cesz tego dokona\u0107?”. <\/p>\n\n\n\n
Bardzo podniesieni na duchu udali\u015bmy si\u0119 na kraftowe piwo do pobliskiego pubu, a piosenka sta\u0142a si\u0119 hymnem naszych w\u0119dr\u00f3wek.<\/p>\n\n\n\n
„I kto m\u00f3wi, \u017ce nie mo\u017cesz tego dokona\u0107?”<\/p>\n\n\n