{"id":11710,"date":"2024-01-16T19:43:12","date_gmt":"2024-01-16T18:43:12","guid":{"rendered":"https:\/\/trektrycy.pl\/?page_id=11710"},"modified":"2024-01-21T14:15:07","modified_gmt":"2024-01-21T13:15:07","slug":"dzien-6-fao-viana-do-castelo-23-km","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/trektrycy.pl\/?page_id=11710","title":{"rendered":"Dzie\u0144 6: Fao \u2013 Viana do Castelo, 23 km"},"content":{"rendered":"\n

Rano m\u00f3j organizm, nie do ko\u0144ca obudzony, wyczuwa za otwartym oknem jak\u0105\u015b energi\u0119 bij\u0105c\u0105 od rzeki. Wygl\u0105dam, a tam wsch\u00f3d s\u0142o\u0144ca za zamglon\u0105 rzek\u0105, rosn\u0105cy gwar ptak\u00f3w. W czasie w\u0119drowania zdarzaj\u0105 si\u0119 takie chwile kiedy wiesz, \u017ce wszystko jest na swoim miejscu, w harmonii. Pi\u0119knie dzie\u0144 si\u0119 zaczyna.<\/p>\n\n\n\n

Dzi\u015b mamy doj\u015b\u0107 do Viana do Castelo, gdzie przyjd\u0105 te\u017c synowie.<\/p>\n\n\n\n

Po skromnym \u015bniadaniu w schronisku, promenad\u0105 nadrzeczn\u0105 idziemy w stron\u0119 d\u0142ugiego mostu na rzece C\u00e1vado. Most zosta\u0142 oddany do u\u017cytku w 1892 roku.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Rzeka C\u00e1vado to drugi szczebel z pi\u0119ciu na naszej drabince rzek w drodze na p\u00f3\u0142noc. Rzeka jest szeroka, a wi\u0119c most d\u0142ugi, z osobnymi odgrodzonymi \u015bcie\u017ckami dla pieszych. Kierowca przeje\u017cd\u017caj\u0105cej ci\u0119\u017car\u00f3wki, tr\u0105bi, macha do nas i wo\u0142a bom caminho<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Dawno temu, niedaleko st\u0105d, u uj\u015bcia tej rzeki do morza kobiety rozpala\u0142y ogniska, by naprowadzi\u0107 do portu wracaj\u0105cych z po\u0142ow\u00f3w m\u0119\u017cczyzn.<\/p>\n\n\n\n

Esposende<\/h3>\n\n\n\n

Droga do Esposende \u0142atwa, po p\u0142askim.<\/p>\n\n\n\n

Na i mamy murowane potwierdzenie, \u017ce weszli\u015bmy na Caminho da Costa:<\/p>\n\n\n

\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Dochodzimy do szerokiej nadmorskiej alei, wzd\u0142u\u017c kt\u00f3rej biegnie drewniana \u015bcie\u017cka. Jeste\u015bmy w ko\u0144cu nad morzem. Palmy, wiatr od morza, szum fal, lekko przygaszone gor\u0105ce s\u0142oneczko – jakby \u0142atwiej si\u0119 sz\u0142o. Morze, nawet ocean, hurra!<\/p>\n\n\n\n

Dlaczego morze tak nas poci\u0105ga, anga\u017cuje?<\/p>\n\n\n\n

Ciekawe \u201egenderowskie\u201d podej\u015bcie przedstawia ten cytat z 1876 roku, z \u201eprzewodnika dla pla\u017cowicz\u00f3w i podr\u00f3\u017cnik\u00f3w\u201d. *<\/p>\n\n\n\n

\u201eMorze pobudza wyobra\u017ani\u0119, sk\u0142ania do kontemplacji, bezczynno\u015bci, niejasnej t\u0119sknoty, nieokre\u015blonej melancholii. Ten stan poetycki jest jednym z najniebezpieczniejszych. Rozleniwia, os\u0142abia, rozbraja charakter. Dlatego kobiety nad morzem, w s\u0142odkie i niepokoj\u0105ce jesienne dni, bardziej ni\u017c kiedykolwiek potrzebuj\u0105 wzmocnienia w pracy, nauce i aktywno\u015bci intelektualnej\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Czyli, baba musi ci\u0105gle co\u015b robi\u0107, bo jej si\u0119 charakter rozbroi :).<\/p>\n\n\n\n

Ale co si\u0119 tyczy rozleniwienia – co\u015b w tym jest. Bardzo mi si\u0119 nie chce wsta\u0107 i i\u015b\u0107 dalej po przerwie na pla\u017cy, ale \u017ceby to by\u0142a cecha tylko kobieca, na to bym nie wpad\u0142a. Cho\u0107\u2026 Z. zrywa si\u0119 i rusza bez oci\u0105gania.<\/p>\n\n\n\n

*<\/em>Ramalho Ortig\u00e3o \u201eAs Praias de Portugal \u2013 Guia do Banhista e do Viajante<\/em>\u201d<\/p>\n\n\n\n

\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n
\n\n\t\n\t
\n\t\t
\n\t
<\/div>\n\n\t
\n\n\t\t<\/a>\"\"\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\n\t<\/div>\n\n<\/div>
\n\t
<\/div>\n\n\t
\n\n\t\t<\/a>\"\"\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\n\t<\/div>\n\n<\/div>\t\t\n\t<\/div>\n\n\t\n\t\n\t